Preventie en beperking van een burn-out
Mijn visie:
Ik geloof in het kunnen beheersen van psychosociale risico’s door betrokkenen met elkaar in gesprek te brengen om hun horizon in kaart te brengen en afspraken maken over de weg daarnaartoe.
Het komt helaas vaak voor dat mensen niet meer goed in hun vel zitten. Ze voelen zich minder verbonden, zijn minder scherp en presteren minder. Daardoor komt het werk nog meer onder druk te staan. Je wilt niet dat de een omvalt en daarna ook de anderen.
Het goede nieuws is dat burn-out, bore-ut en werkgerelateerde depressies te voorkomen zijn met aandacht zowel voor de persoon als voor de organisatie.
Tijdig ingrijpen en goed opvolgen levert veel op. Denk daarbij ook aan de medewerker die zich met het werk verbonden voelt en dat ook laat zien, maar steeds minder gemotiveerd is voor bijkomende taken 'die er nu eenmaal bij horen'.
Ook al is één persoon met stressklachten de aanleiding, de oorzaak ligt vaak dieper, ook in het werk. De oplossing zit meestal in een combinatie van:
- bronmaatregelen om de werkdruk beter te verdelen, zowel tussen collega's als in periodes met pieken en dalen;
- collectieve maatregelen om teams beter en gemotiveerder te laten functioneren, waar nu in de praktijk vaak al de nadruk op ligt;
- individuele maatregelen, rekening houdend met de persoonlijkheid en de individuele behoeften, vooral wanneer een medewerker zich uit bescheidenheid of gereserveerdheid niet spontaan wil melden.
Omgekeerd kan een sterkere motivatie zorgen voor verbeteringen in prestaties en werksfeer. Die is vooral verbonden met het karakter van de verschillende medewerkers en de mate waarin ze zich bewust zijn van hun persoonlijke kracht.
Preventie van burn-out is maatwerk. Laten we samen eens kijken naar de mogelijkheden.
